Ajans Gebze

SON DAKİKA

CANIM ANNEM
CANIM ANNEM
18:58
8 Mayıs 2021

Canım Annem

Gözüme nur

Gönlüme sürur

Ruhuma huzur

Tüm Annelerin Anneler günü kutlu olsun lakin bu kutluma kuru kuruya kalmasın. Her kelimeyi Annenizin gözünün içine bakarak söylemeniz gerekli, hazır varken zamanınız, tenine dokunabiliyorken, o titrek sesini duyabiliyorken, size karsılıksız bütün sevgisini şefkatini yansıtan gözlerine bakabiliyorken. Pamuk yanaklarını öpebiliyorken. Avuçlarınızda ellerini uyutabiliyorken. Öyle bir kutlayınki Doğacak kız çocğundan son nefesini verecek nineye kadar kucaklamış olsun annelerimizi. içimizde kadına dair bulunan tüm düşünceler, anne merhameti gibi yalnızca koruyucu kalsın.

Her Annenin bir kadın her kadının bir Anne olduğu asla unutulmasın.

Bu konu diğer konular gibi yağıp gürlemeye gelmez. Kelimelerin kifayetsiz kaldıgı insanın hayale daldıgı konuların başındadır. Çocukluğuma gittiğim zamanlar bir çok şey belirirdi hafızamda ama Annemin ve Babamın sabrı beni hep hayrete düşürürdü. Babalar daha net, kati ve sert olduğundan diyaloglar kısa çözümler basit olurdu. Ama Anneler, Anneler, Annem bir başka sabrederdi.  Ben bile çekemezdim çoğu zaman kendimi. Asabiliğim, gürültücülüğüm, yaramazlığım. Haylazlıgım aklıma geldikçe şimdi dahi yoruluyorum. Kendimden soğuyorum. Koskoca adamken annemden utanıyorum.

Yokluğun içinde bolluğu sunan Annem. Her okul dönüşünde sokağın başında gördüğünde beni yüreği hoplardı. Kapıdan çantamı atar atmaz yaramazlıklarım başlardı. Çeşmeleri açıp öylece bırakırdım peşimden defalarca kapatır en sonunda gücü tükenince  yeter artık diye kızardı. O kadar çok yaramazlık yapıyordumki şu an tek tek yazsam ne zamanınız yeter need sabrınız. Biz dört kardeştik, Hepimizi imkanları dahilinda harika büyüttü, neredeyse hergün hepimizin arkadaşları evimize gelirdi. Annem ne varsa ikram edebileceği sonuna kadar  sunardı. Ne buzdolabı vardı ne mutfak robotları. Bir tek annem  vardı evi, hepimiz çekip çeviren toplayan. Bir kez dahi ah demedi. Hevesimizi kırmadı, yüzümüzü yere eğmedi üstüne üstlük bizi büyüttüğü gibi torunlarınıda bakabildiği kadar baktı, onlarıda büyüttü. Bir başkaydı benim Annem.

Annem dediğim zaman kalbimde bir damar öylesine sızlar, Ne yapsam ne etsem iyileştiremem o sancıyı. Öylesine tuhaf derinden bir mutluluk öylesine tuhaf derinden bir sancı sarmaş dolaş olur ruhumda. Kendimi bildim bilesi böyledir. Sanki ona o yaşayamadığı çocukluğunu geri veresim gelir. İsterim hissederim ama teleafisi ne mümkün.

Benim annem el bebek gül bebek büyüdü… demeyi çok isterdim.

13 yaşında evlenmiş bir kız cocuğuydu benim Annem, Sıkıntılar eziyetler iliğine kadar  işlemişti. Yokluğun, yetim ve öksüzlüğün evladıydı o. Küçük yaşta babasını kaybetmiş ardından annesi evlenince akrabalarının yanında yaşamaya başlamış küçük  yaşta tarlalarda çalışmış sekiz yaşında bebek bakıcılığı yapmış.  O kadar çok dram dolu “ mış, miş “  varki anlatmak hatırlatmak değil, kendimi bildikten sonra bütün bu yaşadıklarını unutturnak için uğraştım. Çünkü o  benim annemdi. En yakından tanıdığım, bedeninin bir parçasıydım. Onun bedeninde can buldum, şefkati ile dünyada doğdum. İlk kadın kokusunu onda duydum. Tenime dokunan İlk zarif parmaklar onundu. Ağladığımda saran, halimi soran karşılıksız ömrünü ömrüme seren benim Annem

Eelbette herkesin Annesi değerlidir ama bir başkadır benim Anam… O Renkli gözleri boncuk boncuk bakınca içimde çocukluğumun  camdan bilyeleri çarpışır, Hep yolarını gözler evlatlarının. Börekleri vardır kınalı elleri ile açtığı tadına doyulmaz. Sıcaklığına ne ateş nede güneş ulaşamaz. Bir başkadır benim Annem.

 

ŞİMDİ DÜŞÜNSÜN İSTİYORUM KADINA ŞİDDETE MEYİLLİ İNSANLAR, BİR ANNEYE NASIL EL KALKAR

 

Canım ANNEM,
Bir güne sığdırmaya kalkıyorlar,
Bir ömür şükranlarımı sunsam yetmeyecek olan müteşekkirliğimi.
Nasıl da zor yetiştirmek bir çocuğu,
Hele bir de çocukken aldıysan bu sorumluluğu.
Sıradan kelimeleri yazmak kafi gelmez duygulara,
Uykusuz kalı
şlarını mesela,
Çocukların hastayken içten yanışlarını,
Yokluğun içinde çırpınışlarını,
Hayatın sana acımayan yanını.
Geceli gündüzlü çalı
şmanı.
Şimdi yazarken böyle içimde sessiz bir acı,
Silebilmeyi o kadar isterdim ki,
Sessizli
ğinin içindeki acı dolu yıllarını,
Ne Anne yar oldu sana,
Ne de baba,
Yetim ve öksüz olmak acı ama yakı
ştı sana,
Ve öyle güzel analık yaptın ki dört tane cana.
Versek canımızı ödeyemeyiz hakkını Anam.

Şu gözlerin var ya baktıkça çocuklaştıran,
İçimizdeki masumiyete ait duyguları kışkırtan.
Doğuran, doyuran, bizim yerimize hayata karşı koyan.
Ah gönlümün ilk kadını,
Ömrümün ilk adımı.
Bu dünyaya teslim eden canımı.
ve sabırla yeti
ştiren benim gibi haylaz bir adamı.
Sesleniyorum sana Canım Anam.
Bak ya
şım geldi gidiyor.
Lakin dinmeyecek asla sana karşı minnettar sevdam,
Ve hep hayrını isteyecek dilimdeki duam.
Canım Annem, Canım Anam.
Daha çok seviyorum gözlerimi,
Sana içli ve özlemli baktı
ğı zaman.

Etiketler: yasinpamuk
HABERE YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
0 Yorum